Przełom w USA: Sąd Najwyższy Może Zmienić Równowagę Sił, Dając Prezydentowi Władzę nad Regulatorami

Niezależność amerykańskich agencji regulacyjnych, w tym tych nadzorujących rynki finansowe i aktywa cyfrowe (jak SEC czy CFTC), stanęła pod znakiem zapytania. Konserwatywna większość Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych zasygnalizowała gotowość do potencjalnego obalenia kluczowego orzeczenia z 1935 roku, znanego jako „Humphrey’s Executor”.

Orzeczenie to od dekad chroniło niezależne agencje federalne przed bezpośrednią i łatwą kontrolą ze strony Białego Domu, gwarantując ich członkom kadencyjność, niezależną od woli urzędującego prezydenta.

Sprawa Slotter vs. Prezydentura Trumpa

Wszystko rozbija się o sprawę związaną z odwołaniem członka Federalnej Komisji Handlu (FTC), co jest kwestionowane jako naruszenie autonomii agencji. Jeśli Sąd Najwyższy ostatecznie przychyli się do stanowiska Donalda Trumpa w sprawie kwestionującej prawo do odwołania członka FTC, konsekwencje dla całego systemu regulacyjnego w USA będą ogromne:

• Zmiana Szefów Agencji: Powstanie niebezpieczny precedens umożliwiający prezydentowi swobodne zwalnianie członków i przewodniczących kluczowych agencji, takich jak:
  • FTC (Federalna Komisja Handlu)
  • CFPB (Biuro Ochrony Finansowej Konsumentów)
  • FCC (Federalna Komisja Łączności)
  • SEC (Komisja Papierów Wartościowych i Giełd)
  • CFTC (Komisja ds. Handlu Kontraktami Terminowymi na Towary)
• Polityka zamiast Niezależności: W efekcie, agencje te mogłyby zostać szybko obsadzone przez osoby lojalne wobec polityki Białego Domu, co drastycznie osłabi ich niezależność i możliwość długofalowego, apolitycznego działania.

Zagrożenie dla Niezależności Rezerwy Federalnej (Fed)

Choć Rezerwa Federalna (Fed) tradycyjnie była uważana za najbardziej chronioną i niezależną instytucję w systemie finansowym USA, ostateczne orzeczenie na korzyść władzy wykonawczej może podważyć i tę ochronę.

• Ryzyko dla Fed: Jeśli Sąd uzna, że prezydent ma prawo do odwoływania kierownictwa niezależnych agencji regulacyjnych, ta sama zasada może zostać zastosowana do przewodniczącego i członków Zarządu Rezerwy Federalnej.
• Polityka Monetarna: Oznaczałoby to, że prezydent mógłby obsadzić czele banku centralnego osobę, która kierowałaby polityką pieniężną zgodnie z bieżącymi celami politycznymi Białego Domu, a nie wyłącznie celami gospodarczymi (jak kontrola inflacji czy maksymalne zatrudnienie).

Decyzja Sądu Najwyższego w tej sprawie jest uważana za jeden z najważniejszych testów konstytucyjnych od dziesięcioleci, mający potencjał do trwałego przesunięcia równowagi władzy w Waszyngtonie.